Καλημέρα γεροντάκια.
Δώστε αναφορά.
Πώς περάσατε το Σαββατοκύριακο?
Ένα μπανάκι στις Αλυκές (κοντά τον Βόλο) αργά το μεσημέρι-προς απόγευμα του Σαββάτου, ύστερα από απουσία 40 ημερών από την θάλασσα, έστω και κούτσα-κούτσα, με το μπαστούνι, λόγω του ποδιού που είναι ακόμη πρησμένο και πονάει, με ηρέμησε σχετικά.
Η αναμονή για το πρωινό ψάρεμα της Κυριακής δεν με άφησε να κλείσω μάτι όλη την νύχτα του Σαββάτου, κάτι που μου συμβαίνει σχεδόν πάντα, όταν έχω προγραμματίσει κάτι για την επόμενη ημέρα, άσχετα άν αυτό είναι ψάρεμα, ή άλλο.
Έτσι 05.45 το πρωί της Κυριακής βρίσκομαι πάνω στον μώλο στην παραλία Αλμυρού, να κοιτάζω απογοητευμένος την θάλασσα. Η ηρεμία της και το ελαφρύ δυτικό αεράκι που ερχότανε από πίσω μου προμήνυαν άσχημα, έως καθόλου αποτελέσματα για το στατικό spinning που κάνω πάντα εκεί.
Πήρα το σέϊκερ με τον καφέ άναψα και ένα τσιγάρο κάθισα στην καρέκλα μου και έριξα το buldo με το χελάκι των 4,5 χιλ. Άρχισα να μαζεύω σιγά σιγά σιγουρότατος ότι δεν θα έπιανα τίποτε. Νάσου όμως, που ένα χαζοξεχασμένο κοκκάλι, επιτέθηκε στο χελάκι και σε λίγο ήταν στο τσιμέντο δίπλα μου.
Ποτέ, μην λές ποτέ, σκέφτηκα τότε και με αναπτερωμένο το ηθικό, άρχισα να μαστιγώνω αριστερά, δεξιά και ευθεία μπροστά μου την θάλασσα. Αυτό έγινε για περισσότερο από 2 ώρες. Η θάλασσα πάντα ήρεμη, καμία ένδειξη ζωής μέσα της. Ούτε αθερίνες, ούτε κεφαλόπουλα, ούτε κυνηγητό.
Κατά τις 08.20 πάλι ένα κοκκάλι από το πουθενά, άρπαξε το χελάκι. Όταν το έβγαλα παραξενεύτηκα. Το χελάκι δεν φαινότανε πουθενά. Μέχρι τότε όσα κακκάλια, ή άλλα ψάρια είχα βγάλει εκεί ήταν αγκιστρωμένα από το στόμα και το χελάκι προεξείχε. Αυτό όμως, όπως είδα αφού του άνοιξα το στόμα, είχε καταπιεί ολόκληρο το χελάκι και με υποχρέωσε να χρησιμοποιήσω μυτοτσίμπιδο για να το βγάλω, καταστρέφοντας το αγκίστρι του.
Άλλαξα χελάκι, αλλά όσο και να μαστίγωνα πάλι την θάλασσα, αποτέλεσμα δεν είδα.
Έτσι τα μάζεψα (ο ήλιος πλέον χτυπούσε κατακέφαλα) και έφυγα.
Ύπνο από 10.30 έως 14.30.
Μπάνιο πάλι στις Αλυκές, 4, 25αράκια τσίπουρο με μεζέ, μία γαύρο τηγανητό, μία μπύρα καπάκι και πάλι ύπνο από 17.00 έως 21.00 παρακαλώ!!!
Το ρίξαμε στον ύπνο που λένε!!!
Αναμένω τώρα την άλλη Κυριακή, ελπίζοντας σε καλύτερα αποτελέσματα.
Πρέπει μόνον να θυμηθώ να αλλάξω την πετονιά στο μηχανάκι, διότι από πέρυσι τον Σεπτέμβριο η καημένη έχει καεί από το αλάτι της θάλασσας και άν κάποια φορά μου τύχει κανένα μεγαλύτερο ψάρι, θα είμαι άξιος της τύχης μου άν μου κοπεί σαν ελαστικό νήμα.